Stranger, Baby Ricardo DomeneckEmily Berry "The loss of a mother must be something very strange", observed Sigmund Freud, a reflection that haunts this intense and powerful new book. Stranger, Baby is Emily Berry's second collection of poetry. These poems are filled with fantasy and play, estrangement, and edgy humor. Love, anger, tenderness and violence all find expression in poems powered by grief's tidal undertow. This is a book of mourning, recrimination, exhilaration, and
/ van lange stilte slijpend staal’
haar conflictueuze verhouding tot haar moeder
Met een nawoord van Anne Vegter
hoort hij een stem die in zijn oor fluistert:
mensen die vechten tegen het donker om hen heen en in zichzelf
and urban and wilderness environments
’ Misschien is het jullie opgevallen dat de zinnen kort zijn en de structuur gefragmenteerd
these poems consider change and permanence
Nietzsche streefde - minstens vanaf zijn jaren als student in de filologie - naar iets dat voorbij de discursieve taal ligt
early to late
economie en liefde vermengen zich in een pakkend ritme
this book acts as a synthesis of political life and poetic form
